Σε αγροτεμάχιο εκτός σχεδίου έκτασης περίπου έξι στρεμμάτων αναπτύσσεται η αρχιτεκτονική μελέτη κατοικίας στη Μύκονο για μια οικογένεια με παιδιά. Το οικόπεδο έχει κλίση προς τη θάλασσα, και οι κύριοι χώροι της κατοικίας στρέφονται προς το νότο και τη θέα. Η διάταξη των όγκων ακολουθεί αυτή την κλίση, ώστε η κατοικία να προκύπτει από το ανάγλυφο του εδάφους και όχι να έρχεται σε αντίθεση με αυτό.
Η αρχιτεκτονική μελέτη κατοικίας απαντά στο οικόπεδο και στο αίτημα της οικογένειας
Η κατοικία, συνολικού εμβαδού 240 τετραγωνικών μέτρων, αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα. Στο ισόγειο, οι κοινόχρηστοι χώροι τοποθετούνται μπροστά, σε άμεση σχέση με τη θέα, τον νότιο προσανατολισμό και την πισίνα, ενώ τα υπνοδωμάτια οργανώνονται πίσω, μέσα στον όγκο του ισογείου. Ο διαχωρισμός αυτός δίνει στους χώρους διαβίωσης ανοιχτή σχέση με τον περιβάλλοντα χώρο, ενώ τα δωμάτια διατηρούν μεγαλύτερη ηρεμία, μακριά από την κίνηση της αυλής και της πισίνας. Η πισίνα οργανώνεται στη νότια πλευρά του οικοπέδου, στη συνέχεια των κοινόχρηστων χώρων, ώστε η καθημερινή χρήση του εξωτερικού χώρου να ακολουθεί την ίδια λογική με αυτή των εσωτερικών: μπροστά η θέα και η κίνηση, πίσω η ηρεμία.
Το ζητούμενο προέκυψε από τις ανάγκες μιας οικογένειας με παιδιά, με συγκεκριμένη επιθυμία για έναν χώρο παιχνιδιού συνδεδεμένο με χαλάρωση και θέα. Για τον λόγο αυτό, ο όροφος δεν αναπτύσσει επιπλέον υπνοδωμάτια, αλλά φιλοξενεί ένα playroom δίπλα στο δώμα, τον ανοιχτό χώρο στην κορυφή της κατοικίας που σχεδιάστηκε ως σημείο χαλάρωσης με θέα προς τη θάλασσα. Στο δώμα η πρόσβαση γίνεται με εξωτερική σκάλα, ξεχωριστή από την εσωτερική κυκλοφορία της κατοικίας, ώστε ο χώρος αυτός να λειτουργεί σχεδόν αυτόνομα.
Παραδοσιακά στοιχεία της Μυκόνου σε σύγχρονη μορφή
Οι όγκοι της κατοικίας είναι λιτοί και λευκοί, διατεταγμένοι οργανικά ώστε να ακολουθούν την κλίση του οικοπέδου και τον καλύτερο δυνατό προσανατολισμό. Στοιχεία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του νησιού -κλωστρά, μικρά τετράγωνα ανοίγματα, εσοχές στους τοίχους, ξύλινες πέργκολες, εμφανή λίθινα πρέκια, διακοσμητικά τοίχου, καμάρες στα ανοίγματα και χτιστές διαμορφώσεις- ενσωματώνονται στον σχεδιασμό, προσαρμοσμένα σε μια πιο σύγχρονη μορφολογία. Η λογική αυτή, της ένταξης νέων κτισμάτων στον παραδοσιακό χαρακτήρα ενός τόπου, είναι κοντά σε αυτή που περιγράφει το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τα παραδοσιακά κτίρια και σύνολα.
Χαρακτηριστικό της κατοικίας είναι το εσωτερικό αίθριο. Οι εσοχές στο κτίριο δίνουν την αίσθηση της αυλής, ενώ ένα αίθριο με πράσινο στο εσωτερικό της κατοικίας λειτουργεί ως δίοδος φωτός και αέρα για όλους τους περιμετρικούς χώρους. Οι περισσότεροι χώροι της κατοικίας έχουν ανοίγματα περιμετρικά, ακριβώς λόγω του αίθριου και των εσοχών του κτιρίου.
Γύρω από αυτόν τον πυρήνα διαμορφώνονται εξωτερικοί χώροι στεγασμένοι με πέργκολες, τόσο στο επίπεδο του ισογείου όσο και στο επίπεδο του ορόφου, με διαφορετικές ποιότητες και χρήσεις ανάλογα με τη θέση τους. Η σχέση του μέσα-έξω που προκύπτει από αυτή τη διάταξη είναι εμφανής σε κάθε χρήστη της κατοικίας, ανεξάρτητα από το ποιον χώρο επισκέπτεται.
Η διάκριση ανάμεσα στους κοινόχρηστους χώρους του ισογείου, στραμμένους προς τη θέα και τη νότια πλευρά, και στα πιο ήσυχα υπνοδωμάτια στο πίσω τμήμα του όγκου, επιτρέπει στην οικογένεια να χρησιμοποιεί την κατοικία σε διαφορετικούς ρυθμούς μέσα στην ίδια μέρα. Το playroom δίπλα στο δώμα, με την ανεξάρτητη πρόσβασή του, δίνει στα παιδιά έναν χώρο ξεχωριστό από τους υπόλοιπους, χωρίς να διακόπτει τη λειτουργία του υπόλοιπου σπιτιού.
Η ίδια η ύπαρξη ενός δεύτερου, μικρότερου όγκου πάνω από το ισόγειο -αντί για έναν πλήρη όροφο- είναι απόρροια αυτού ακριβώς του ζητούμενου: ένας χώρος αφιερωμένος στη χαλάρωση και στο παιχνίδι, όχι στην αύξηση των τετραγωνικών μέτρων διαβίωσης. Αντίστοιχη λογική στη διάταξη ανάμεσα σε κοινόχρηστους και ιδιωτικούς χώρους συναντάται και σε άλλες κατοικίες του γραφείου. Για μια αρχιτεκτονική μελέτη κατοικίας με αντίστοιχα χαρακτηριστικά, η επικοινωνία με το γραφείο είναι το πρώτο βήμα.
